१३ मे २०१० - रात्रीचे ८:३० झाले होते,
बाबा: मिहिर, जरा १ किलो बाकरवडी आणि १ किलो आंबा बर्फी घेयून ये रे चितळे मधून .आपल्याला जरा उद्या मुंबईमधल्या एका site वर जायचे आहे. तू पण ये (?)
नुकत्याच Vivas संपल्यामुळे University Written Exam च्या अभ्यासाला तशीशी सुरवात होणार नव्हतीच .. Indian Team च्या disastrous performance ने world cup बघायची इच्छा केव्हाच संपली होती .. आणि त्यात BE च्या Last Sem ची Exam, Mumbai Indians ची last match , यामुळे मनावर थोडी मरगळ आलीच होती..थोडा तेवढाच change म्हणून मी ही बाबांना म्हणलो " ठीक आहे येतो.."
१४मे २०१०
सकाळी ६:३० वाजता घरातून मुंबईला जाण्यासाठी निघालो . बऱ्याच दिवसांनी एवढ्या पहाटे उठायला लागल्यामुळे मी गाडीमध्ये पेंगतच होतो जेव्हा जाग आली तेव्हा लोणावळा cross केले होते .. त्यात श्री ( श्रीनिवास कस्तुरे ) चा SMS आला..Dhoni to be sacked as a Captain (अफवा!) त्याला as usual SMS करून माझा संताप दर्शवत होतो..पुढे खालापुरचा नाका आला तेव्हा विश्वनाथ काकांनी ( बाबांच्या office मधील त्यांचे सहकारी ) मुंबई कडेचा रस्ता सोडून पेण चा रस्ता पकडला .. मला वाटले काही दुसरे काम आहे म्हणून चालो असू तिकडे.. मी पण फारसे लक्ष घातले नाही .. १५-२० मिनिटानंतर जस जसे अलिबाग च्या पाट्या दिसायला लागल्या तशी माझ्या मनात शंकेची पाल चुकचुकली ..मी बाबांना विचारले ," बाबा आपण नक्की कुठे चालो आहोत ?" बाबांनी माझ्याकडे बघितले आणि हसून म्हणाले ," 'सचिन' येतोय आज अलिबागच्या Site वर ...!!!"
खर सांगायचे तर ज्या काही भावना माझ्या मनात आल्या त्याचे वर्णन केवळ अशक्य आहे... अशक्य ! मी आता हे लिहिताना देखील त्या भावना माझ्या मनात येत आहेत .. पोटात गोळा , अंगावर घामाच्या धारा , शहारा, अंगावर काटा ,.. या सगळ्या पलीकडच्या भावना होत्या त्या ..
मी: काय्य्यय्य्य ? आहो बाबा तुम्ही काय बोलताय .... सचिन येतोय ... ?? कसे काय ? कधी ? कसे शक्य आहे ? पण .. नक्की का ? अहो मला काल आधी सांगितले असते तर त्याचे Cuttings, photos articles घेऊन आलो असतो ..
बाबा: Site Visit साठी येत आहे ..सगळे Bag मध्ये घेतले आहे .. Camera सुद्धा घेतला आहे ..
मी शांत .. शांत कसला गार पडलो होतो मी .. म्हणजे काय चाले आहे काही कळतच नव्हते .. मनात नुसते विचार आणि विचार फक्त ..
मी: आहो बाबा हे काय ? असे अचानक ? अहो काय चाले आहे तुमचे ? मला काही सांगितले असते ना .. आहो काय हे .. तिकडे मित्रांना कळले ना अहो खून करतील हो माझा.. !! मला एक phone करू द्या कुठल्या पण गाड्या काढून , जसे असतील तसे इकडे येतील ते सगळे .. तो चिक्या ( चैतन्य भिसे ) तर माझा जीव घेईल हो .. तो त्याच्या Activa वर पण इकडे यायला मागे पुढे बघणार नाही....
बाबा: ( हसतच) अरे मी समजू शकतो रे .. पण आगदीच नाईलाज आहे .. office मध्ये सुद्धा कोणाला सांगितले नाहीये .. जास्त कोणाला घेऊन येऊ नका असे सांगितल्याने काहीच करू शकत नाही ..
बाबांचा लाडके सुनील गावस्कर असले तरी सचिन हा weak point होता .. त्यांच्या बोलण्यामधून कळत होते.. मी ही निरुत्तर झालो होतो..त्यानंतरचा जो प्रवास होता .. पेण ते सचिन चे farm house .. त्या प्रवासामध्ये नुसते विचारचक्र चालू होते .. डोक्यात ज्या काही innings सुरु झाल्या होत्या त्याच्या .. कमाल !!! ( please पण तुम्ही समजून घ्या उगाच खरडायचे म्हणून नाही .. पण खरचं .. ) England Tour , Sharjah , 2003 World Cup , Sydney Century, 175 Vs Aussies , 200* , Moin Khan's wicket , Adelaide test Steve Waugh's Wicket , Hero Cup Last Over , Recently IPL .. बस बस .. हे ज्या एका ( देव) माणसाने केले त्याला भेटायची संधी .. सचिन रमेश तेंडूलकर !!! याला भेटायची संधी ...
खरे सांगायचे तर .. मनात खूप इच्छा होती की .. US ला जायच्या आधी एकदा तरी भेट व्हावी सचिनची .. तशी संधी आधी आली पण होती .. IPL ची 1st match Mumbai Indians Vs Rajasthan Royals .. बघायला गेलो होतो .. सोनिया डबीर (Member of Indian Women Cricket Team ) आणि मिलिंद गोरे ( MCA Scorer ) यांच्या मुळे सचिन ची press conference attend करता आली होती .. “Personally” भेटायची संधी अगदीच हुकली होती .. वाटले आता परत "दर्शन" अवघडच ! पण आज आयुष्याच सार्थक होणार होते . ज्याची प्रत्येक Cricketer ने इच्छा बाळगली असते ती इच्छा पूर्ण होणार होती आज .. ज्याने Cricket खेळण्याची इर्षा निर्माण केली त्या जगत्जेत्याला त्या master blaster त्या Legend ला भेटणार होतो आज ...
आम्ही ९:३० ला पोहचलो तिथे .. सचिनच्या farm house चे काय काय काम झाले आहे हे बघत होतो... ( खर सांगायचे तर काही कळत नव्हत .. फक्त “त्या” एका “देव” माणसाची वाट बघत बसलो होतो मी .)
आणि तो क्षण आला .. एक Innova आणि एक Audi येताना दिसली..( परत मनामध्ये मगाच्याच भावना .. ) आम्ही जिथे उभे होतो त्याच्या काही अंतरावरच त्या गाड्या येऊन थांबल्या. मागच्या Seat वरून अंजली तेंडूलकर उतरल्या. आणि शेजारच्या seat वरून “सचिन रमेश तेंडूलकर” उतरले.. Black jeans , Maroon T Shirt , Navy Blue color Adidas “ ST” Cap..
इथून पुढे मात्र मी त्याची प्रत्येक pose “ catch” करण्यासाठी धावपळीत होतो. Photo session चा कहर झाला होतो. (तिथल्या एकाने "press से हो क्या ??” सुद्धा विचारले J). सचिन मात्र त्याचे काम बघण्यात मग्न होतो. ( इथे सुद्धा त्याचा जो On the field focus असतो---- प्रकर्षाने जाणवत होता ) अंजली तेंडुलकरची कामाबद्दल जोरदार विचारपूस चालू होती .. सचिन देखील contractors, architects, consultant काय बोलत आहेत त्यावर आपली टिप्पणी देत होता.. जे आपण नेहमी ऐकतो calm , composed , down to earth ह्या सर्वांचा क्षणोक्षणी प्रत्यय येत होता ,कुठे हि बडेजाव पणा नाही, कुठेही दिखाऊ पणा नाही ..
सुमारे एक तास कसा जळते कळलेच नाही ..सचिन आणि अंजली तेंडूलकर निघणार होते .. बास .. मी विचार केला हीच एक संधी आहे . आता घुसायचे आपण घुसायचे.. काय व्हायचे ते होऊ देत. मी पुढे गेलो आणि म्हणालो,” Sachin sir, Autograph please “.सचिन,” Yes sure “
मला यशने ( यशोधन देशपांडे ) एक सचिनचे सुंदर sketch Birthday gift दिले होते . ते मी सचिनच्या पुढे धरले. मी त्याच्याकडे पाहण्यात दंग झालो होतो .सचिन,” छान काढले आहे !!!” ( यश या पेक्षा मोठे Compliment मिळू शकते का तुला ?) सचिन म्हणाला “ जरा खालून पकड“ ( IPL Semi final ला द्रविड चा Catch पकडताना उजव्या हाताला झालेली Injury आठवली मला ) सचिन ने “ Best wishes” लिहून खाली autograph दिला.
बाबा कडे Sachin Tendulkar Memorable ( Photobiography) by Peter Murray चे book होते. बाबांनी त्यावर autograph घेतला . विनय काकाने ( विनय फडणीस ) अरुण बेलसरे सर नि लिहिलेले Tendulkar-Gavaskar वर autograph घेतला. ( खर आज कै.बेलसरे सर पाहिजे होते त्याच्या lecture ला “सचिन” आणि “सुनील” बद्दल जी काही adjective वापरायचे ती आठवत होती.) बाबांच्या इतर सहकार्यांनी पण autographs घेतले.सचिन म्हणाला ,” मी नंतर तुम्हाला सगळ्यांना सह्या देतो परत येऊन… जरा आता कामाचे बघू का ?” आम्ही त्याच्या समोर काय बोलणार ? आणि बोलण्याच्या परिस्थितीत तरी होतो का ? सचिन ने कामाची पाहणी केली आणि काही वेळातच निघून गेला.
हा जो काही एक तास होता . तो वर्णन करायच्या पलीकडचा आहे. Unforgettable, Unbelievable Memorable!!! हा अनुभव जपाण्यासारखा होता. १४ मे २०१० कधीही विसरू शकत नाही मी .. ह्या माझ्या अनुभव चा शेवट आभारानेच करतो . बाबा, विनय काका , विश्वनाथ काका , सुनील काका , स्वाती ,मोहनीश ,सायली यांचे आभार .. Mclin Consultant चे शतकोटी आभार.. पण खरच हा अनुभव .. हि सचिन भेट म्हणजे ...
It’s Like Dream Come True!
